Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

Περί χρόνου! | About time!

Περί χρόνου! | About time!

Xρόνος, η μονάδα μέτρησης του άγχους!

Στον ενικό του περιορισμένος , στον πληθυντικό του φαντάζει ατελείωτος. Σαν κοιτάξεις τα χρόνια που πέρασαν, θα εκτιμήσεις για άλλη μια φορά την αξία του αλλά θα τρομάξεις με την δύναμη του.

Ο χρόνος πάντα με φοβίζει, σαν να μου βάζει το μαχαίρι στο λαιμό ζητώντας μου να δώσω τέλος σε στιγμές που θα ήθελα να κρατήσουν για μια ζωή!

Και αν μέχρι πριν μου φάνταζε κάπως δεδομένος, στο Λονδίνο έμαθα να τον υπολογίζω σαν ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά. Είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να προλαβαίνω, αν εκείνος μου το επέτρεπε!

Θα ήθελα να περνάω περισσότερο χρόνο με τους αγαπημένους μου, να κάνω πράγματα που με γεμίζουν και όχι πράγματα με τα οποία συμβιβάζομαι. Θα ΄θελα να μάθω Ιταλικά γυρίζοντας την Τοσκάνη με μια βέσπα δίχως να μετράω τις μέρες προς την επιστροφή, να γυρίσω τον κόσμο, να απολαμβάνω τα βράδια μου χωρίς να με στοιχειώνει η σκέψη της αυριανής ρουτίνας, να του μαγειρεύω ότι λαχταρά -όπως του υποσχόμουν- χωρίς να γκρινιάζω πως δεν προλαβαίνω. Θα ΄θελα να μπορώ να τηρώ τις υποσχέσεις μου σε οτι σχεδιάζουμε με την παρέα, να είμαι "αγγλίδα" στα ραντεβού μου και να μην χρειάζεται να ταξιδεύω καθημερινά για  να πάω στην δουλειά ή για να δώ φίλους! 

Θα'θελα να αρπάξω την κάθε ευκαιρία, να χαρώ την κάθε στιγμή, να χτίσω ένα μέλλον που όταν ζώντας το κοιτάζω πίσω, να αναπολώ ότι όμορφο έζησα! Θέλω να πάψω να αναβάλω το "τώρα" για αργότερα ...γιατί ίσως να μην είναι το ίδιο.

Ο χρόνος χρήζει ιδιαίτερης μεταχείρισης, είναι αγαθό πολύτιμο και εύθραυστο και απαιτεί πολύ δουλειά για να μάθεις να τον χειρίζεσαι προς όφελος σου!

Είμαι 29, μόλις ωριμάζω, αφήνω πίσω μου τους περιττούς, παύω να καταναλώνομαι σε ανούσιες, χρονοβόρες καταστάσεις και κοιτάω το παρόν. Τώρα που ο χρόνος μπορεί ακόμα να γίνει ο καλύτερος μου φίλος.

Δεν θα του αφεθώ, θα τον φέρω στα μέτρα μου και οταν αυτό γίνει θα έχω πάψει πλέον να μετράω αντίστροφα!


Time, the way we measure stress!

In singular sounds limited, in plural sounds infinite. When you look back at the years gone, you will appreciate once again how valuable it is, but also you might get scared by its power.

Time always scares me, it's like it puts a knife under my throat asking me to end moments, moments that I want them to last for a lifetime. 

And if until now I somehow took time for granted, in London I learned to acknowledge time alone of my most valuable assets. The things I would like to do, if only time would allow me to!

I would like to spend more time with my beloved ones, to do things that fulfil me and not things that feel like a compromise, I would like to learn Italian by travelling around Tuscany on a Vespa, without having to count down the days towards my return, to travel around the world, to enjoy my evenings without the frightening thought of tomorrow's routine, to cook for him whatever he wants - like I used to promise him - without nagging that I don't have enough time. I would like to be able to stick with my promises with everything I plan with my friends, to be punctual to all my appointments like an "Englishman" and avoid long everyday commutes just to go to work or see friends. 

I would like to grasp every opportunity, to enjoy every moment, to build a future that when looking back it will make me reminisce about all the beautiful moments I lived! I want to stop postponing "now" for later...because it might never be the same again.

Time needs special handling, it is a valuable and fragile asset that demands a lot of work in order to learn how to use it to your advantage.

I am only 29, getting more mature, leaving behind me unnecassary friendships, stop waiting my time in frivolous situations and I am focusing on the present. Now, that time can still become my best friend.

I won't surrender to time, I will make him work to my advantage and when this happens, I will stop counting down. 

Που θα πάει αυτή η βαλίτσα Ι Moving along and still not there

Που θα πάει αυτή η βαλίτσα Ι Moving along and still not there

Το λιμάνι της ψυχής μου Ι The port of my soul

Το λιμάνι της ψυχής μου Ι The port of my soul