Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

Έυθραυστοι I We are fragile

Έυθραυστοι I We are fragile

Μαζεύω κούτες. Το τελευταίο σαββατοκύριακο πριν τις διακοπές μας, μαζεύω κούτες. Και δεν τελειώνουν ποτέ. Ανοίγω τις ντουλάπες που είναι έτοιμες να σκάσουν από όλα αυτά που συσσωρεύονται εκεί χρόνια και ζητούν να τους δώσω επιτέλους σημασία.Τα ρούχα μου με κοιτούν με απόλυτο τρόμο. Τους περιμένει η μαύρη πλαστική σακούλα δίπλα μου ή το χαρτοκιβώτιο που θα τα μεταφέρει στον επόμενο προορισμό. Το νέο μας σπιτικό.

Οι μαύρες σακούλες φουσκωμένες περιμένουν υπομονετικά στη γωνία. Εκεί πετάω ότι πια δεν κάνει τα μάτια μου να αστράφτουν από χαρά. Ναι από χαρά, όλα τα πράγματα γύρω μας ενεργοποιούν ένα συναίσθημα. Συγκίνηση για τα πρώτα παπουτσάκια της Αφροδίτης που ΄χουν το μέγεθος του αντίχειρα μου. Απογοήτευση για τα ρούχα που δε θα ξαναμπώ ποτέ, ρούχα της νιότης μου που κουβαλάνε το άρωμα από καλοκαιρινά ξενύχτια. Θλίψη για τα σερβίτσια που δεν γιορτάστηκαν αρκετά στο οικογενειακό τραπέζι. Βιβλία παραπονεμένα που δε διαβάστηκαν και περιμένουν υπομονετικά στο επάνω ράφι.

Έπεσε στα χέρια μου τελευταία το βιβλίο της Mary Kondo ''The life changing magic of tidying up''. Το μήνυμα της είναι σαφές. Σου προκαλεί χαρά; Το καθετί που βρίσκεται μες τον χώρο σου, σου δίνει χαρά; Αν ναι κράτα το. Αν όχι πέτα το ή δώρισε το. Ίσως έτσι δώσεις την δυνατότητα στον εαυτό σου να κάνει χώρο για νέα πράγματα ή ίσως να σκεφτείς πιο συνειδητά τις μελλοντικές σου επιλογές. 

Ξεκαθαρίζοντας ένα σπίτι ολόκληρο αυτό το διάστημα, κατάλαβα πόσο δύσκολο και χρονοβόρο είναι να αποχωριστείς προσωπικά αντικείμενα, διακοσμητικά και πράγματα που απαρτίζουν ένα ολόκληρο νοικοκυριό. Πολλά από αυτά μικρά και ασήμαντα. Άλλα πάλι σημαντικά, εξαρτάται από την θέση που εσύ θα τους δώσεις. 

Γεμίζουμε ντουλάπες, ράφια και ψυγεία που ασφυκτιούν. Είναι έτοιμα να σκάσουν, όπως κι εμείς. Από άγχος, πίεση, αδυναμία να γεμίσουμε τις δικές μας εσωτερικές αποθήκες. Από φόβο να ανοίξουμε τα δικά μας κουτάκια μήπως κρύβονται χαμένα όνειρα και ανομολόγητες επιθυμίες.

Για αυτό μη ψάχνεις για αποθήκες στο σπίτι σου. Μη στοιβάζεις όνειρα και επιθυμίες σαν ρούχα αφόρετα για χρόνια που περιμένουν ακόμα στην κρεμάστρα. Βγάλτα έξω, να τα χαρείς, τώρα. Απόλαυσε ότι έχεις χωρίς ενοχή, χωρίς να περιμένεις την γιορτή για να φορέσεις το καλό φόρεμα, τα Χριστούγεννα για να στρώσεις το καλό σερβίτσιο με το λινό τραπεζομάντιλο. Φόρεσε το τώρα και στρώσε μια μικρή γιορτή. Το κάθε σήμερα είναι γιορτή.

Άφησε χώρο για κάτι που θα μιλήσει στην ψυχή σου κι ας απαλλαγούμε όλοι από καθετί περιττό. Από περιττούς ανθρώπους, περιττά συναισθήματα, απ΄ ότι δεν γεμίζει την ψυχή μας χαρά. Ας περιτριγυρίσουμε τον εαυτό μας με ότι αγαπάμε. Και τότε όλα θα γίνουν μαγικά.

Στο καινούριο μας σπίτι στόλισα το καλό μας σερβίτσιο, τα κολονάτα ποτήρια, τις κρυστάλλινες καράφες στα ανοιχτά ράφια της παλιάς μας βιβλιοθήκης. Ιδέα του Γιώργου ομολογώ που στην αρχή κοιτούσα με αμφιβολία. "Μα πως θα σκονίζονται, θα λερώνουν", σκέφτηκα φωναχτά. " Ε και;" Μου απάντησε χωρίς κανένα δισταγμό. "Μα είναι εύθραυστα, μπορεί να σπάσουν" συνέχισα εγώ. "Όπως κι εμείς", μου απάντησε τοποθετώντας το τελευταίο ποτήρι στο ράφι.

Καλό καλοκαίρι. 

 

 

I gather boxes. The last weekend before our summer holidays I still gather boxes and they never end. I open the wardrobes that are ready to burst out of all that have been accumulated there for years and they want me to give them some importance. My clothes are looking at me with absolute horror. Beside me is the big plastic bag that is waiting for me or the paper box that will take them to our next destination. Our new home.

The bumped black bags are waiting patiently in the corner. It's the place where I throw away whatever doesn't make my eyes sparkle with joy. Yes from joy, all the things around us trigger a feeling. I feel emotional for Afroditi's first pair of shoes that have the size of my thumb. Frustration for the clothes that I will never be able to fit in again, the clothes of my youth that carry the summer nights scent. Regret for the dinnerware that was not celebrated enough on the family table. Books that are staring at me patiently to be read at the top shelf of my bookcase.

''The life changing magic of tidying up''  Mary Kondo's last book fell into my hands recently. The message is clear. Does it spark joy? Is every little thing that surrounds you giving you joy? If the answer is yes keep it. If it's no just throw it away or donate it. Maybe you will give yourself the possibility to make room for new things or to think more consciously about your future choises.  

Decluttering our home these past few weeks, I figured how difficult and time consuming is to start seperate personal items, obects and kitchen utensils. Some of these are useless. Some others seem more important depending on the meaning you give to them.

We fill wardrobes, shelves and fridges that suffocate. Ready to blow as we do. From stress and weakness to fill our own inner shelf. From fear that if we try to open our own little boxes we 'll find lost dreams and unspoken desires. 

So don't look for storage in your home. Don't stack dreams and desires like undressed clothes still waiting in the hanger for years. Take them out and feel the joy without a guilt, without waiting for the ceremony to wear the dress, or Christmas to lay the festive dinnerware with the linen tablecloth. Wear it now and make a small feast. Every day is a feast.  

Leave room for something that will speak to your soul and let us all get rid off anything unnecessary. From unnecessary people, unnecessary feelings that do not fill our soul with joy. Let's surround ourselves with what we love. And then everything will become magical.

In our new home I put all of our dinnerware on the open shelves of our old bookcase, the glasses for the wine, all the plates, the carafes. George's idea I confess  that at first I was looking in doubt. ''But they will be dusty and dirty'' I thought aloud. ''So what?'' He replied without any hesitation. ''But they are fragile, they can break'', I went on. ''Like us'' he replied placing the last glass on the shelf.

Enjoy your summer

Για το ταξίδι | For The journey

Για το ταξίδι | For The journey