Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

30+1 lessons of (my) Life

30+1 lessons of (my) Life

30  +1  Μαθήματα ζωής (μου)

31 χρόνια ζωής. Τριανταένα... Μισή ζωή αν το σκεφτώ αισιόδοξα. Ή και απαισιόδοξα. Έχω πλέον φύγει από τη δεκαετία των είκοσι για τα καλά. Στα 31 μας χρόνια, λένε, είμαστε ώριμοι, ισορροπημένοι, έχουμε κάπως καταλήξει που βαδίζουμε. Ίσως και όχι. Έχουμε σπουδάσει, έχουμε διαβάσει, έχουμε ερωτευθεί τουλάχιστον μία φορά, έχουμε πληγωθεί και πληγώσει, έχουμε πονέσει, έχουμε απογοητεύσει, έχουμε ταξιδέψει, έχουμε ζήσει και συνεχίζουμε... Έχουμε πάρει κάποια μαθήματα. Όχι? 

Τα 31 μου χρόνια με βρίσκουν στο Λονδινάκι. Και σαν μια ανάγκη εσωτερικής ανασκόπησης για την επέτειο των 31 μου χρόνων έχω μάθει τα εξής:

 1) Η ζωή σε μία ξένη χώρα δεν είναι τόσο απλή όπως φαντάζει. Ειδικά όταν έχεις μάθει να ζείς με όλες τις ανέσεις και την ασφάλεια της οικογένειας σου. Οι Έλληνες είμαστε καλομαθημένοι. Όμως πολλοί από εμάς, ως δια μαγείας ίσως, αποδεικνύουμε καθημερινά και το τσαγανό που είναι φυτεμένο γερά μέσα μας. 

2) Το Λονδινάκι είναι μια πόλη πολυπολιτισμική χρόνια τώρα. Άνθρωποι ανεξαρτήτως θρησκείας και χρώματος (ροζ, μπλε, πουά) μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά και ειρηνικά σε ένα σπίτι, μια πόλη, μια χώρα, τον κόσμο όλο. Μπορούν να μοιραστούν, να ερωτευθούν, να αγαπηθούν, να δημιουργήσουν. Να γκρεμίσουν σύνορα. Τι τα θέλουμε αλήθεια τα σύνορα?

3) Τα ταξίδια είναι το μεγαλύτερο σχολείο που μπορεί να σπουδάσει κανείς. Είναι τα μόνα χρήματα που ξόδεψα και δεν θα μετανιώσω ποτέ. Είναι επένδυση. Αν μου ζητήσουν κάποια στιγμή τα παιδιά μου μια συμβουλή, αυτή θα είναι "Ταξιδέψτε!" (θα ήθελα να έχω ταξιδέψει περισσότερο). Από το Λονδίνο μπορείς να ταξιδέψεις σε όλο τον κόσμο αρκετά οικονομικά. Η διαδρομή μέχρι το αεροδρόμιο, στο Λονδινάκι, διαρκεί περίπου όσο και το ταξίδι με το αεροπλάνο, τουλάχιστον σε χώρες της Ευρώπης.

4) Η μουσική... ένας άλλος τρόπος να ταξιδέψεις. Να σκεφτείς, να ονειρευτείς, να χαλαρώσεις.  Ένα ζευγάρι ακουστικά σου προσφέρουν την καλύτερη παρέα στις καθημερινές διαδρομές σου, που στην καλύτερη περίπτωση θα διαρκούν 30 λεπτά τουλάχιστον. Επίσης, μπορούν να σε σώσουν από ήχους ή και συζητήσεις που δε θες να κάνεις, σε βγάζουν πολύ συχνά από τη δύσκολη θέση. Πόσες φορές κρυφτήκαμε θυμήσου πίσω από μελωδίες...

5) Επίσης, πολύ καλή παρέα μπορεί να σου κάνει και ένα βιβλίο. Μπορείς να βρεθείς νοητά σε μέρη απίστευτα, συναισθηματικές και μή καταστάσεις, να ξεχάσεις και να ξεχαστείς. Να ζήσεις αυτά που δεν τολμάς. Να φανταστείς, να πάρεις γνώσεις, να ταυτιστείς. 

6) Αυτό που λέμε σωστό timing υπάρχει τελικά. Όπως για παράδειγμα, την αξία στα πράγματα την δίνουμε εκείνη τη στιγμή που μπροστά μας στέκονται με διάπλατα ανοιχτά τα χέρια και την καρδιά εκτεθειμένη. Τότε που η αξία έχει αξία. 

7) Όπου μπαίνει η εξουσία, το χρήμα, το κέρδος μπαίνει και ο πόλεμος. Στην όποια του μορφή. Έχει πολλές μορφές ο πόλεμος και δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση να πάρουν μέρος σε αυτόν κράτη ολόκληρα για να ξεσπάσει.  Αρκούν 2 μόνο άνθρωποι. 

8) Υπάρχουν άνθρωποι που τους εκτίμησα και τους αγάπησα γι αυτό που είναι. Και αυτό είναι αμοιβαίο. Αυτοί είναι και οι καρδιακοί μου φίλοι  και είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Υπάρχουν και οι άλλοι. Οι άνθρωποι που δεν έχουν όρια. Που συνειδητά μπορούν να σε χρησιμοποιήσουν, να σε εκμεταλλευτούν, να σε πατήσουν και να κοιμούνται ήσυχοι το βράδυ (κάτι σαν τους πολιτικούς της Ελλάδας μας). Αλλά, στα 31 μου χρόνια έμαθα να τους αναγνωρίζω και να τους κρατάω μακρυά. Άργησα...

9) Η αλήθεια κρύβεται στα μάτια. Στον τρόπο που σε κοιτάζουν ή δεν. Κι εγώ από εκεί την έμαθα. 

10)Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, όπως μου λέει η μανούλα μου από τη μέρα που άρχισα να μιλάω. Λίγα, καλά και αληθινά. 

11) Τους ανθρώπους στη ζωή σου τους κρατάς με πράξεις. Αυτές κρατάω κι εγώ από αυτούς.

12) Εκεί που σου λέει η καρδιά, εκεί να πηγαίνεις. Και αν δεν μπορείς να την ακούσεις, απλά κάνε περισσότερη ησυχία. 

13) Οι προσδοκίες που έχω για τους άλλους είναι τελικά αυτές που με πλήγωσαν. 

14) Τα δάκρυα μου τα ρίχνω μόνο για τη δική μου εσωτερική κάθαρση. Δροσίζεται η ψυχή μου και είναι ωραία...

15) Οικογένεια είναι οι άνθρωποι αυτοί που όταν τους έχεις κοντά πνίγεσαι άλλα όταν είναι μακρυά, σου λείπουν τόσο που νιώθεις την καρδιά σου να σκίζεται. Το αίμα νερό δε γίνεται που λέει και ο λαός.

16) Το βήμα έξω από τη ζώνη της ασφάλειας μου είναι αυτό που με κάνει καλύτερη και με εξελίσσει, συγχρόνως όμως με φοβίζει πολύ. Τότε όμως καταλαβαίνω πως αυτό που φοβάμαι, αυτό είναι που πρέπει να κάνω. 

17) Ό,τι δε μου αρέσει, το αλλάζω. Τη δουλειά μου, το σπίτι μου, τα παπούτσια μου, το κινητό μου, το χρώμα των μαλλιών μου, το εισιτήριο μου. Όλα αλλάζουν. Όλα!

18) Η υγεία μας δεν είναι δεδομένη. Μπορούν να μας συμβούν τα πάντα. Και σε εμάς και στους αγαπημένους μας. 

19) Ούτε οι άνθρωποί μας είναι δεδομένοι. Άλλοι έρχονται, άλλοι μένουν, άλλοι φεύγουν. Από όλους όμως κάτι θα μάθουμε. 

20) Ο τρόπος που βλέπω εγώ τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικός από του άλλου. Με αυτή τη λογική πολλές φορές δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Υπάρχει η πλευρά μου και η πλευρά σου. Τι λες? Το πάμε ανάποδα?

21) Η πιο δύσκολη κατάσταση που πρέπει να βρεθούμε όλοι είναι αυτή της μοναξιάς. Μας οδηγεί στην αυτοκριτική, στην αυτογνωσία. Κρίμα να την αποφεύγουμε. Μας κάνει καλύτερους και αν αυτό το καταφέρουμε σε ατομικό επίπεδο πρώτα, θα συμβεί και συλλογικά. 

22)  Ή όλα ή τίποτα. Στην ψυχή μου δεν χωράνε μετριότητες. Είτε αυτό αφορά τον καφέ μου, που τον πίνω γλυκό ή σκέτο, ποτέ μέτριο, είτε τη δουλειά μου είτε τα ρούχα μου είτε τα συναισθήματά μου είτε τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου και αυτά που μοιράζομαι μαζί τους. 

23) Η ζωή είναι δική μου και πίσω δεν γυρίζει. Θα την ζήσω όπως θέλω. Τα όρια και τα πρέπει της τα καθορίζω εγώ και μόνο. Ναι θα τα ξεπεράσω ίσως, αλλά μόνο για εμένα. Ότι κάνω, το κάνω γιατί εγώ το θέλω. Οι επιλογές μου είναι αυτές γιατί με υποκινεί το μέσα μου, το ένστικτό μου. Γι' αυτό και στο τέλος νιώθω ολοκληρωμένη. 

24) Κρατάω το βλέμμα μου μπροστά. Αναπολώ, θυμάμαι, νοσταλγώ αλλά τα μάτια μου κοιτάνε μπροστά, σε αυτά που θα έρθουν.

25) Το μυστικό είναι να αποδεχτούμε τους άλλους όπως είναι, αρκεί να καταφέρουμε να δούμε ποιοι είναι πραγματικά. Πολλές φορές μας τυφλώνει η εικόνα που έχουμε σχηματίσει στο μυαλό μας για κάποιον χωρίς αυτή να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και μετά έρχεται η απογοήτευση... 

26) Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Ας είμαστε περήφανοι και ερωτευμένοι με τους εαυτούς μας. 

27) Δεν πειράζει να κάνω λάθη. Δεν πειράζει να ρωτάω αν δεν ξέρω. Από μικρή ζούσα με το άγχος του λάθους, τόσο που προσπαθούσα να το κρύψω αν συνέβαινε. Επιτέλους κατάλαβα οτι δεν πειράζει!

28) Η αγάπη... Η αγάπη είναι το παν. Είναι εκεί. Δίπλα. Δίνει ώθηση, κάνει τα όνειρα αληθινά, εξελίσσει, προσέχει, προστατεύει. Τα σ'αγαπώ από μακρυά δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους. Τα καταπίνουν οι σειρήνες. Εξατμίζονται στον ουρανό. Η αγάπη δε χάνεται. Αν χαθεί δεν ήταν αγάπη. 

29) Ο άνθρωπός μου είμαι εγώ. Κανείς άλλος. Στο τέλος της μέρας μόνο εμένα έχω. Στα δύσκολα, μόνο εγώ θα με βοηθήσω και θα με σώσω. Σε εμένα θα λογοδοτήσω για τα λάθη μου. Εφόσον βρω την ισορροπία μέσα μου, θα την έχω παντού. 

30) Για οτιδήποτε έχω πάθει, φταίω μόνο εγώ. Ας πρόσεχα!

30+1) Η καρδιά πονάει πάντα όταν ψηλώνει. 

Χαρούμενα 30+1, 

Λία xxx

 

 

 

 

30+1 Lessons of (my) life

31 years of life. Thirty-one ... Half a life if I think of it optimistically. Even pessimistically. I have left my twenties back. At our 31 years, they say, we are mature, balanced, we somehow know where we are going in life. Perhaps not. We have studied, we have read a lot, we have fallen in love at least once, we have been hurt, we have hurt, we have disappointed, we have travelled, we have lived and we continue living ... We have taken some lessons. No?

My 31 years of age find me in London. And as a need for an internal retrospection for my 31st birthday, here are the 30+1 lessons I have learned:


  1) Life in a foreign country is not as simple as it seems. Especially when you have learned to live with all the comforts and safety of your family. The Greeks are well-received. But many of us, perhaps by magic, can prove every day the strength that is planted in us.

2) London has been multicultural city for years now. People irrespective of religion and color (pink, blue, purple) can live harmoniously and peacefully in a home, a city, a country, the whole world. They can share, love, create, break down borders. What do we really need the borders for?

3) Travelling around the world is like the biggest school in life. It's the only money I've ever spent with no regrets. It's an investment. If my children ask me at one point for some advice, this will be to "Travel!" (I would like to have travelled more). From London you can travel around the world quite economically. In London the route to the airport lasts about as much as the flight, at least in European countries.

4) Music is another way to travel. It makes you think, dream, relax. A pair of headphones offer you the best companionship on your daily routes, which last at least 30 minutes. They can also save you from conversations that you do not want to have; they often get you out of trouble. Remember how many times we hid behind our favourite melodies...

5) Also, a book can make a very good company. You can travel to incredible places, you can live emotional situations, you can forget, you can learn, you can live what you do not dare in real life.

6) What we say "right timing" is there. For example, we give the value to the things at that moment when they stand in front of us with open hands and an exposed heart . When  the value worths a lot.

7) Wherever power, money and profit enters then war breaks out. In any form. There are many forms of war and it doesn't require for states to take part. Two people are enough.

8) I appreciate and love some people for what they are. And this is mutual. These are my heartfriends and are measured on the fingers of one hand. But, there are others. People who have no limits. Consciously they can use you, take advantage of you, step on you and then sleep quietly at night (something like the greek politicians). But, at my 31 years, I have learned to recognise them and keep them away. I was late...

9) The truth lies in the eyes. In the way they look at you or not. That's how I recognise the truth. 

10) Too many words are poverty, as my mum says to me from the day I started talking. Few, good and true words are enough.

11) Only actions can make people stay in your life. This is what I keep from people, too. 

12) Listen to your heart. And if you can not hear it, just be quieter.  

13) The expectations I have for others are ultimately the ones that hurt me.

14) My tears are shed only for my inner cleansing. My soul cools and it feels nice...

15) Family is the people who when you are very close to make you feel pressed but when they are far away, you miss them so much that tears your heart. You can't turn blood into water, as we say in Greece. 

16) The step outside my security zone is what makes me better, but at the same time scares me a lot. But then I understand that what I'm afraid of, this is what I have to do.

17) If  I do not like something, I change it. My work, my home, my shoes, my cell phone, my hair color, my flight tickets. Everything can change!

19) Our health is not a given. Everything can happen to us and our loved ones.

19) Neither our people are given. Others come, others leave. But we will learn something from everyone. 

20) The way I see things is very different from the way you do. With this logic there is no right or wrong. There is my point of view and your point of view. What do you think? Shall we take it all the way around?

21) The most difficult situation we must all live is loneliness. It leads us to evaluating ourselves and self-awareness. It's a shame to avoid it. It makes us better people, and if we do that on an individual level first, it will then happen collectively.

22) It's all or nothing. My soul has no place for something in the middle. Either it's my coffee that I drink sweet or plain, never medium, my work, my clothes, my feelings or the people I have by my side and anything I share with them, I want them to the maximum.

23) I own my life. I will live it as I want. I define the boundaries and the limits. Yes, I will overcome them but only for me. Whatever I do, I do it because I want to. I make my choices because my instict stimulates me. That's why I feel complete in the end.

24) I keep my gaze ahead. I recall, I remember but my eyes are looking ahead, to what will come.

25) The secret is to accept others as they are, as long as we manage to see who they really are. Many times the image that we have formed in our minds for someone does not respond to reality. And here comes disappointment...

26) I am me and you are you. Let's be proud of and in love with ourselves.

27) I do not mind making mistakes. It does not matter if I do not know something. Ever since I was little, I have been living with the stress of a mistake, so I even tried to hide it when it happened. At last, I realized that it doesn't matter!

28) Love... Love is everything. It is there, next to us. It gives impetus, makes dreams come true, evolves, watches, protects. The "I love you"s  from far away never reach their destination. The sirens swallow them. They disappear into the sky. Love always finds the way. If it gets lost then it was not love.

29) My partner is my own self. Nobody else. At the end of the day I only have me. In difficulties, I will help and save myself. At the end of the day, I will be accountable for my mistakes. If I find the balance in me, I will find it everywhere.

30) For anything that has happened to me, It was my fault. I should have been more careful! 

30+1) The heart will always hurt when it grows (which is the title of the greek song I chose above).

Happy 30+1 to me,

Lia xxx

 

 

 

 

 

Για το ταξίδι | For The journey

Για το ταξίδι | For The journey

Στο Λονδίνο με (απλά) μαθηματικά

Στο Λονδίνο με (απλά) μαθηματικά