Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

Sending wishes high up in the sky | Στέλνοντας ευχές ψηλά στον ουρανό

Sending wishes high up in the sky | Στέλνοντας ευχές ψηλά στον ουρανό

Σ' ένα ονειρεμένο σπίτι στην αγγλική εξοχή, στο Dorset. Εκεί μας βρήκε ο καινούριος χρόνος. Με μια παρέα φίλων που μοιράστηκε, γέλασε, μάλωσε, έκλαψε, αγαπήθηκε, συγκινήθηκε και δημιούργησε τι άλλο, αναμνήσεις. Αυτές που ψάχνεις τις ζόρικες, μουντές μέρες του χειμώνα.

IMG_0156.JPG

Το σπίτι στην εξοχή ανέσυρε όλες τις παιδικές μου αναμνήσεις. Παιδί του χωριού, του έξω, γεμάτη με εικόνες από ένα ζεστό σπίτι περιτριγυρισμένο από άφθονο πράσινο. Ωπου όλοι μαζεμένοι γύρω από το τζάκι , απολαμβάναμε ζεστή σούπα και τσουγκρίζαμε κόκκινο κρασί. Τότε οι μεγάλοι μόνο, τώρα όλοι μαζί. Ανεβαίνοντας στο δωμάτιο τα ξύλινα σκαλοπάτια τρίζουν. Όπως και η σκάλα του πρώτου μας σπιτιού. Κι αν κάποιοι μισούν τα πατώματα που τρίζουν εγώ τα αγαπώ. Γιατί κουβαλούν θύμησες.

IMG_0236.JPG

Ο κήπος του σπιτιού γίνεται ο παιδότοπος του Σταύρου και της Αφροδίτης για 4 ολόκληρες μέρες. Πότισμα, σκαρφάλωμα, κυνηγητό και μπάλα για ώρες. Και μετά μέσα στο δωμάτιο-βιβλιοθήκη ώπου ο καθένας διάλεγε από τα στοιβαγμένα ράφια κάθε λογής βιβλίο. Για μας, για τα παιδιά ένας μαγικός κόσμος. Η αίσθηση αυτού του δωματίου τόσο διαφορετική, τόσο φιλόξενη. Σε καλούσε, σε ρουφούσε η ενέργεια του.

Και μετά τα τραπέζια του Ντίνου. Πληθωρικά σαν κι εκείνον. Γεμάτα αγάπη και φροντίδα πολύ. Και τσίπουρα στον παγωμένο κήπο και πρωινά γύρω απο το τζάκι χαζεύοντας το πρωινό φως που ξεπρόβαλε πίσω από τα γύρω χωράφια.

Μεξικάνικη βραδιά

Μεξικάνικη βραδιά

Κοτόσουπα κόκκινο κρασί και χοιρινό κοντά στο τζάκι.

Κοτόσουπα κόκκινο κρασί και χοιρινό κοντά στο τζάκι.

Πρωινό φως

Πρωινό φως

Κι έτσι βρεθήκαμε όλοι γύρω από το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι, περιμένοντας τον να' ρθει. Χωρίς κυριλέ ρούχα και φανταχτερά φορέματα. Παρά μόνο με γαλήνια μάτια και μια καρδιά που περίμενε εκείνον, για να δώσει λίγη λάμψη μέσα μας. Κι αφού ήρθε, βγήκαμε όλοι στον παγωμένο κήπο και κοιτάξαμε ψηλά, ψάχνωντας για πυροτεχνήματα και φωτεινά αστέρια. Και τότε ενώσαμε τα χέρια μας και κάναμε έναν κύκλο. Και ρώτησα τον καθένα ξεχωριστά "τι δώρο θέλεις να κάνεις φέτος στον εαυτό σου;"  Τι θα αλλάξεις; Κι ο καθένας μας είπε αυτό που επιθυμεί, αυτό που βαθιά μέσα του ξέρει. Και τα φωνάξαμε δυνατά να γίνουν ευχές και να ταξιδέψουν ψηλά στον ουρανό. 

Εσύ τι ευχήθηκες στον εαυτό για το 2017?

Καλή χρονιά.


 

Dorset album

Υ.Γ. Κι αν κάποιοι πιστεύουν πως η τιμιότητα έχει χαθεί στις μέρες μας, εμείς την συναντήσαμε σ΄αυτό το μικρό χωριό του Dorset. Κι όπως λέω κι εγώ βρήκα την Ικαρία της Αγγλίας. Σ αυτή τη φάρμα μπαινόβγαινε κόσμος για 4 μέρες που ζύγιζε, ψώνιζε και πλήρωνε χωρίς ποτέ να δούμε τον ιδιοκτήτη της.
P.S Although some people believe that "honesty" has lost its meaning, we found her in that little village in Dorset. And as I say I found Icaria in England. We shopped for 4 days and paid everything without having to see the owners.

 

In a magic house in the english countryside, in Dorset, that's where the New Year found us. With a couple of friends who shared, laughed, argued, cried, loved each other and created lovely memories. The ones that you are searching for in the grey, winter days. 

This house pulled all of my childhood memories. As a child that lived in a village, playing a lot outside, I am full of images of a worm house surrounded by a lot of greenery. It was then when we all gathered around the fireplace enjoying the hot soup and drinking wine. Then just the adults, now all together. As I went up to my room, the wooden steps were creaking. Similar to the ones we had in our first house. And even if some of you may hate creaking floors, I do love them. Simply beacause they bring memories back. 

The beautiful garden of this house  became Stavro's and Afroditi's  playground.  They were watering the plants, climbing up the trees,  playing hide and seek or football for hours. After that, we all gathered in the library room where everyone was picking up books and read silently. For all of us, it was the magic room. The feeling of it, so different, so welcoming. It was calling us, its energy was sucking us.

And after that, we had Dino's dinners; exuberant, just like him. Full of love and care. With tsipouro in the frozen garden and breakfasts around the fireplace, watching the morning sun that loomed behind the surrounding fields.

Mexican night

Mexican night

Chiken soup with pork and red whine near the fireplace

Chiken soup with pork and red whine near the fireplace

Morning light

Morning light

And just like that we all gathered around the New Year's dinner, waiting for "him" to come. With no funcy dresses and suits. But with serene eyes and a heart full of sparkle. And as he came, we all headed to the frozen garden and looked up, searching for fireworks and shiny stars. And we held our hands and made a circle. And I asked everyone "what gift would you give yourself this year?" What is this one thing that you really want to change? And each one of us said what he wished for, this one wish that is deep inside us. And we shouted them out loudly, so they 'll become wishes and they will travel high up in the sky.

What have you wished for yourself for 2017?

Happy New Year.

 

 

 

 

 

 

Confessions of an expat | Εξομολογήσεις ενός ξενιτεμένου

Confessions of an expat | Εξομολογήσεις ενός ξενιτεμένου

At the dusk of 2016 | Στην εκπνοή του χρόνου

At the dusk of 2016 | Στην εκπνοή του χρόνου