Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

Rainy talks
Αρχές Ιουλίου. Καλοκαίρι. Ο καιρός στο Λονδίνο είναι ίσως λίγο καλύτερος από αυτόν του Νοεμβρίου. Περπατάω μέσα στη βροχή, χωρίς ομπρέλα, γιατί είναι Ιούλιος. "Τι να την κάνεις την ομπρέλα μέσα στο καλοκαίρι;", μου επιβάλλει να σκέφτομαι η ελληνική καταγωγή μου ξεχνώντας φυσικά τον τόπο διαμονής μου. Μόλις έχω κλείσει το τηλέφωνο με τους δικούς μου στη Θεσσαλονίκη οι οποίοι παραπονιούνται για την αφόρητη ζέστη. Σηκώνω το κεφάλι και σου ρίχνω μια ματιά. "Χα! Τί παιχνίδια παίζεις..."  

Έλα λονδινάκι.... Με έχεις κάνει μούσκεμα. Μου χάλασες τα μαλλιά. Κι εγώ είμαι Θεσσαλονικιά και τα μαλλιά μου τα θέλω άψογα. Θέλω τη μάσκαρα στις βλεφαρίδες μου και όχι απλωμένη στα μάγουλά μου. Όχι ρε γαμώτο... Τα χρυσά μου τα παπούτσια... 

Έλα αφού το ξέρω... Ξέρω ότι αυτός δεν είναι ο καλύτερος καιρός που μπορείς να μου δώσεις. Ξέρω ότι δεν θα με αφήσεις να πνίγω στη βροχή σου. Ειδικά τώρα που το έχω ανάγκη. Που έχω κουραστεί από την πίεση και τη δουλειά όλης της χρονιάς. Που έχω κουραστεί από την ψυχολογία του χειμώνα. Ξέρεις εκείνη που σε κλείνει σπίτι σου. Που δεν σου αφήνει περιθώρια να πας για έναν καφέ ή μια μπύρα μετά τη δουλειά. Γιατί είναι νύχτα. Βαθειά νύχτα. Ξεκούρασε με λίγο από τον χειμώνα... Δώσε μου λίγο ήλιο... Να βγω στα πάρκα σου. Να ξαπλώσω στα υπέροχα γρασίδια σου και να φωτοσυνθέσω. Γιατί ξέρεις κάτι λονδινάκι; Εγώ ειμαι παιδί του καλοκαιριού. Έχω ανάγκη από ήλιο. Μόνο αυτόν θέλω να με κάψει τώρα. Αλλιώς αρρωσταίνω. Αρρωσταίνει η ψυχή μου. Πνίγεται. Βλέπει παντού μαύρο και στην καλύτερη περίπτωση γκρι. Δώσε μου λίγο ήλιο να χαρώ τις ομορφιές σου. Να νιώσω ότι το καλοκαίρι έρχεται και για μένα.

Μη μου θυμώνεις, λονδινάκι μου, που νοσταλγώ τη χώρα μου. Εκείνη τώρα μου προσφέρει ήλιο. Και θάλασσα. Μου προσφέρει βουτιές. Άμμο στα πόδια. Μου προσφέρει ηλιοβασιλέματα με την αλμύρα ακόμα στα μαλλιά και στο δέρμα. Δροσερά κοκτέιλ σε ταράτσες με θέα το Θερμα'ι'κό.  Μου προσφέρει χρόνο με τη μπουμπούτσατσά μου! Συζητήσεις για το τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει. Μου προσφέρει καφέ στο μπαλκόνι και αντιπαραθέσεις με τους γονείς μου. Μυστικά και ανησυχίες που μοιράζομαι με τη Μιμή μου. Μου προσφέρει συναυλίες. Μου προσφέρει νύχτες αξημέρωτες με την κολλητή μου και πόλεμο επιχειρημάτων για τα παπούτσια που φοράω και άλλες τέτοιες επιλογές που έχουν ''καθορίσει'' την προσωπικότητά μας και τη ζωή μας.  Μου προσφέρει διακοπές με φίλους που αγαπώ. Που όταν δεν είμαι καλά μου κάνουν τα χατήρια, με πηγαίνουν βόλτα στην παραλία, μου λένε "σε 20 λεπτά θα περάσει". Και περνάει... Μου προσφέρει ανάλαφρη διάθεση μετά από έναν χειμώνα Γολγοθά.

Μη μου θυμώνεις λονδινάκι. Μη μου δυναμώνεις εμένα τη βροχή σου! Προετοίμασέ με για όλα αυτά... Μην με κάνεις να θέλω για άλλη μια φορά να σε αφήσω. Δε στο έχω πει, αλλά κι εσύ μου προσφέρεις πολλά. Με κάνεις να νιώθω ελεύθερη. Ανεξάρτητη.  Με κάνεις να θέλω να γίνομαι καλύτερη και να μπορώ. Όπως είπε κάποιος, εδώ η βελτίωση είναι μονόδρομος. Κι έχει δίκιο λονδινάκι μου. Δεν θα σε αφήσω ακόμα. Μόνο για λίγο. Μόνο για να πάω να βρω τους ανθρώπους της καρδιάς μου. Αυτούς που τόσο μου λείπουν όταν βρίσκομαι σε σένα. Αυτούς που τους μιλάω για σένα και θέλω να τους δείξω όλα αυτά τα ωραία που κρύβεις. Όλα αυτά τα ωραία που φωτίζεις όταν αποφασίσεις να φανερώσεις τον ήλιο σου πίσω από τα γκρίζα σύννεφα. Δεν είχα την ευκαιρία ακόμα να τους δείξω το δικό μου Λονδίνο. Όπως το βλέπουν τα δικά μου μάτια. Γιατί η ζωή δεν τα φέρνει πάντα όπως τα υπολογίζουμε.

Εντάξει λοιπόν. Βρέξε. Ρίξε ό,τι έχεις. Σήμερα δε με πειράζει καθόλου. Ξέρεις γιατί; Γιατί σήμερα η βροχή σου που πέφτει πάνω μου είναι λυτρωτική. Είναι η κάθαρσή μου για όλα αυτά που πέρασαν λονδινάκι μου. Είναι η δροσιά μου σε όλα αυτά που ένιωθα να με καίνε τόσο καιρό. Όμως τελείωσαν. Γιατί αυτό το σχέδιο πήγε όπως εγώ ήθελα! Το είχα βάλει σκοπό να μην αφήσω κανένα να μου το χαλάσει. Και όλοι μας βγήκαμε πιο δυνατοί λονδινάκι μου. Σ'ευχαριστώ. Γι' αυτή τη σημερινή βροχή, σ' ευχαριστώ.

Φτάνει όμως τόσο ναι; Γιατί στην ψυχή μου έχω καλοκαίρι τώρα. Και το θέλω και στα ρούχα μου και στον καιρό και στον καφέ μου. Το θέλω στη θέα των ματιών μου. Στα πρόσωπα των δικών μου. Εκεί στις κόκκινες μύτες και στο σημάδι από το μαγιώ. Το Σεπτέμβριο πάλι μαζί θα είμαστε. Μαζί ξανά στην αφετηρία. Ως τότε όμως, παίρνω το αντιηλιακό μου και σε χαιρετώ βασιλικά.

Καλό καλοκαίρι Λονδινάκι μου! 

 

ΥΓ. (Αν σας φάνηκα αλλοπρόσαλλη, είναι επειδή είμαι ; Ρ).

 

 

Για σένα μαμά!

Για σένα μαμά!

The place I call home|Το δικό μου σπίτι

The place I call home|Το δικό μου σπίτι