Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

Νέα σπορά

Νέα σπορά

IMG_2148.JPG

Καλοκαίρι στο μυαλό, όχι έξω από το παράθυρο μιας και η θερμοκρασία δεν ξεπερνά τους 19 βαθμούς. Απολογισμός μιας χρονιάς που κλείνει. Θα μου πεις η χρονιά τελειώνει τον Δεκέμβρη, μα η σχολική χρονιά που τελειώνει τώρα  φέρνει σκέψεις και κλείνει το μάτι στο ελληνικό καλοκαίρι που περιμένει με λαχτάρα στη γωνία.

Αυτός ο χρόνος λοιπόν μου έμαθε πολλά, μα πάνω απ' όλα μου έδειξε μιαν άλλη άγνωστη πλευρά του εαυτού μου. Αυθεντική, ανεξερεύνητη, άγουρη. Με πέρασε από δοκιμασίες πρωτόγνωρες, με ζόρισε τόσο που νόμιζα  πως κάθε μου προσπάθεια έπεφτε απλά στο κενό. Κι έτσι πριν τα βροντήξω όλα μου άνοιξε ένα παράθυρο. Και μπήκε φως. Και είδα πράγματα που δεν είχα σκεφτεί ποτέ πως  μπορούσα να κάνω. Έβαλα στόχους για μια νέα πορεία και άρχισα να καταστρώνω σχέδια με ενθουσιασμό μικρού παιδιού.Όλα αυτά βέβαια κάτω από ένα καινούριο πρίσμα, με μια νέα ταυτότητα να ξεδιπλώνεται σιγά σιγά μπροστά μου.

Περίεργο ε; Να νομίζεις ότι έχεις δημιουργήσει μια ταυτότητα μέχρι τα 40 σου (όχι ακόμα αλλά κοντεύω) και τότε να συστήνεσαι ξανά με τον εαυτό σου. "Χαίρω πολύ" του λέω, "καλή αρχή" μου απαντά και μου σφίγγει το χέρι. Τρομακτικό αλλά και απίστευτα λυτρωτικό να βλέπεις ένα κομμάτι σου να αλλάζει, να εξελίσσεται. Να πατάς σε χωράφια ανεξερεύνητα με φόβο και ενθουσιασμό μαζί.

Ναι αυτή η πόλη έχει τη δύναμη να σε απογυμνώσει, να σε κάνει να δεις τον εαυτό σου χωρίς κανένα φτιασίδι. Όλα αυτά που χρόνια έχτιζες με κόπο μπορεί να σου τα πάρει πίσω. Ίσως γιατί δεν ήταν ποτέ ολόδικά σου. Μπορεί να σε κάνει να δεις ότι δεν σου αρέσει, ότι δεν αντέχεις, ότι δε μπορείς. Να σε στήσει απέναντι και κουνώντας το δάχτυλο να σου πει : "προσπάθησε κι άλλο, μη τεμπελιάζεις, μπορείς". Κι εκεί αρχίζεις να ξεπερνάς τα όρια που έχεις βάλει στον εαυτό σου και ξεφορτώνεσαι τις ταμπέλες που σου βάλανε οι γονείς σου, τα άδικα σχόλια των συναδέλφων σου και προχωράς. Κι όπως θα χάνονται όλα σιγά σιγά, θα μένεις μόνος. Με τον άδειο αλλά πολύτιμο εαυτό σου. Και θα αρχίζεις να τον χτίζεις σιγά σιγά ξανά από την αρχή. Αλλά τώρα θα είναι ολότελα ΕΣΥ. 

Τρομερή ελευθερία να σου λέει κάποιος πειραματίσου με τον εαυτό σου, όμως πρώτα απογυμνώσου. Μένεις ευάλωτος, τρωτός, άδειος. Τότε μονάχα αναδύεται μια αυθεντική δύναμη από μέσα σου που δεν πρόκειται για δάνειο παρά για τη δική σου πηγαία δύναμη, τον θησαυρό σου. Τότε αρχίζεις να συλλέγεις στον κουμπαρά της καρδιάς σου ότι πολύτιμο έχεις. Ότι σε ορίζει, ότι σε κάνει μοναδικό.

Διάβασα τελευταία πως: "μέσα μας υπάρχει χώμα θεσπέσια κατάμαυρο και φτάνει να κυλήσει σαν το υνί το αίμα μας και να ανοίξει αυλάκια. Τότε, ενώ εμείς ακόμη θα θερίζουμε, κάπου αλλού θα ξεκινά και πάλι η σπορά..."

Καλό θερισμό, ή καλή σπορά λοιπόν ανάλογα με το τι ψάχνει ο καθένας. Μα πάνω απ' όλα καλό καλοκαίρι σε όσους είναι οι ίδιοι καλοκαίρι ακόμα και όταν η θερμοκρασία παραμένει κολλημένη στους 19.

Greek Summer!

Greek Summer!

Για σένα μαμά!

Για σένα μαμά!