Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

Sweet Caress

Sweet Caress

Sweet Caress
However long your stay on this small planet lasts, and whatever happens during it, the most important thing is that - from time to time - you feel life’s sweet caress.
— Jean Baptiste Charboneneau

I started reading my summer book earlier this week (in anticipation of my upcoming holiday) and it starts with this quote above. For me, it doesn't come natural to feel "life's sweet caress" while in London. This fast paced environment puts a lot of pressure on me and I find myself feeling stressed most of the times.  And then, I take a break from London and I feel like myself again, which consequently makes me wonder - why can't I be as relaxed while in London? What am I doing wrong?!

The truth is that I haven't completely figured this one out yet, but I am actively trying to. This year I took on quite a few art classes in an effort to re-discover things that I used to enjoy and made me blissful. I started doing more sports (the gym is NOT my friend) and also, I made a rule to stop working around 7pm. Being a freelancer, this last rule is clearly THE most difficult one for me. It often means that emails will not be answered, drawings will not be finished and deadlines will have to be extended. Clients might end up disappointed or even upset and that is something I still struggle with. However, I now understand that having a work-life balance is way more important not only for my sanity, but for my creativity as well. 

And on this note, off I go - 2 weeks on holiday to recharge my batteries, switch off from London, spend time with my hubby and taste life's sweet caress!! Wooohoooooo!! 

xoxo Fay

PS. Feedback on my book upon my return!!


Για όσο διαρκέσει η διαμονή σου σ´αυτόν τον μικρό πλανήτη, και οτιδήποτε γίνει κατά τη διάρκεια, το πιο σημαντικὀ πράγμα είναι να γεύεσαι - κάποιες φορές - το γλυκό χάδι της ζωής.
— Jean Baptiste Charboneneau

Πριν λίγες μέρες ξεκίνησα να διαβάζω το καλοκαιρινό μου βιβλίο (εν προσδοκία των καλοκαιρινών μου διακοπών) το οποίο ξεκινάει με το παραπάνω γνωμικό. Προσωπικά, δεν μου είναι καθόλου εύκολο να "γευτώ το γλυκό χάδι της ζωής" όσο είμαι στο Λονδίνο. Οι γρήγοροι ρυθμοί του είναι αρκετά πιεστικοί και βρίσκω τον εαυτό μου αρκετά συχνά να νοιώθει αγχωμένος. Και μετά, κάνω ένα διάλλειμα από το Λονδίνο και ξαναβρίσκω τον εαυτό μου και κατά συνέπεια αναρωτιέμαι  - γιατί δεν μπορώ να είμαι το ίδιο χαλαρή στο Λονδίνο; Μα τί κάνω λάθος;!

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω καταλάβει ακόμα τι είναι ακριβώς αυτό που κάνω λάθος, αλλά πλέον προσπαθώ συνειδητά να το βρὠ. Ξεκίνησα κάποια μαθήματα καλών τεχνών προσπαθώντας να ξαναθυμηθώ ό,τι μου έδινε χαρἀ και με έκανε ευτυχισμένη. Ξεκίνησα να κάνω αθλητισμό (το γυμναστήριο κι εγώ δεν τα πάμε πολύ καλά) και έβαλα κανόνα να σταματάω τη δουλειά κατά τις 7μμ. Όντας ελεύθερος επαγγελματίας, αυτός ο τελευταίος κανόνας είναι και ο πιο δύσκολος για μένα. Πολλές φορές σημαίνει ότι δεν θα προλάβω να απαντήσω σε όλα μου τα e-mail, δεν θα τελειώσω όλα μου τα σχέδια και θα πρέπει να μετακινήσω προθεσμίες. Οι πελάτες μπορεί να απογοητευτούν ή ακόμα και να τσατιστούν, και πραγματικά αυτή η σκέψη με σκοτώνει. Πλέον όμως καταλαβαίνω ότι μία υγειής ισορροπία μεταξύ δουλειάς και προσωπικής ζωής είναι πολὐ πιο σημαντική, όχι μόνο για την δική μου πνευματική υγεία αλλα και για την δημιουργικότητά μου. 

Με αυτό λοιπὀν το συμπέρασμα, φεύγω 2 εβδομάδες διακοπές να γεμίσω μπαταρίες, να ξεφύγω από το Λονδίνο, να περἀσω επιτέλους λίγο χρόνο με τον σύζυγό μου και να γευτώ το γλυκό χάδι της ζωής!! Wooohoooooo!! 

xoxo Φανή

ΥΓ. Σχόλια για το βιβλίο μετά την επιστροφή μου!!

 

The place I call home|Το δικό μου σπίτι

The place I call home|Το δικό μου σπίτι

The gift