Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

Η προηγούμενη βδομάδα ήταν ζόρικη πολύ. Ξεκίνησε με ιό στον υπολογιστή και τελείωσε με καμμένες φακές στην κατσαρόλα. Ναι, ναι, τις έκαψα. Μπουρλότο.

Το κύριο μου θέμα όμως ήταν πως δεν είχα υπολογιστή και έπρεπε να παραδώσω το portfolio μου για μια πολύ σημαντική δουλειά. Παίρνω αμέσως τηλέφωνο τον Γιώργο και σε απόλυτο πανικό, του εξηγώ τι έχει συμβεί. Μην ανησυχείς μου λέει, σου έχω τον κατάλληλο άνθρωπο.

Έτσι εμφανίστηκε ο Παναγιώτης, αρχάγγελος Γαβριήλ το πραγματικό του όνομα, να μου φτιάξει τον υπολογιστή. Τον φτιάχνει, καλά να ΄ναι, χωρίς σημαντικές απώλειες. Ο Θάνος, φίλος απο τους λίγους, άρρωστος ξενυχτά μαζί μου κάθε βράδυ για να στήσουμε το υλικό, η Φανή αλλάζει τα φώτα στο βιογραφικό μου, η Σταυρούλα συμμαζεύει τα αγγλικά κείμενά μου. Η Isabela με βομβαρδίζει με γραφιστικές ιδέες, το Μυρτούλι δίνει συμβουλές για layers και photoshop και ο Γιώργος αναλαμβάνει τα μικρά όλο το σαββατοκύριακο γιατί εγώ ειμαι στημένη μπροστά στον υπολογιστή και δουλεύω. Δουλεύω μέχρι τελικής πτώσης. Μέχρι χτες δηλαδή το απόγευμα, στις 4:40μμ που πάτησα το κουμπί και έφυγε το αρχείο και μαζί του έφυγα κι εγώ στο κρεβάτι.

Το Λονδίνο λένε πως είναι μια πόλη τεράστια, απρόσωπη, χαώδης. Θα συμφωνήσω. Εξαρτάται όμως τι ψάχνεις, τι περιμένεις απο αυτήν. Σε φτάνει στα όρια σου συχνά, εκεί τα ξεπερνάς ή κάνεις πίσω.

Αυτοί όμως οι φοβεροί άνθρωποι που βρέθηκαν κοντά μου σ αυτή την αχανή πόλη για να με βοηθήσουν, εμφανίστηκαν σαν δώρα. Και δε μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων που σ αυτή την απρόσωπη πόλη, ξαναλέω, έχω ανθρώπους να ξενυχτίσουν μαζί μου, να βοηθήσουν με την πείρα τους και να σε σπρώξουν παραπέρα, γιατί το έχουν περάσει κι αυτοί, άλλοι μαζί κ άλλοι μόνοι. Ήταν η κλωτσιά μου κάθε μέρα εκεί που πίστευα πως δε θα προλάβω, δε θα τα καταφέρω.

Ξέρετε φαντάζομαι πόσο υπέροχοι είστε. Κι αν όχι, σας το θυμίζω εδώ σε αυτό το πρώτο μου κείμενο, αυτού του blog, αφιερωμένο σε σας. Εσείς γεννήσατε αυτή την ιδέα κι αυτό σίγουρα δεν το ξέρετε.

Τελικά οι άνθρωποι είναι παντού ίδιοι και σε εκπλήσουν με τη γεναιοδωρία τους.

Εσύ τι δώρο πήρες σήμερα; Εγώ πολλά.


The previous  week was really tough. It started with a virus in my computer and  ended with some burnt lentills in the pot. Oh yes, I burnt them. That was a wild fire.

However, the thing was that i didn't have my computer to complete my portfolio for a very important job . I called George in panic and I tried to explain what happened. "Don' t worry" he told me, “I have the right person”.

That's how Panagiotis appeared as an angel to fix it. He did his best and there where no “casualties”. Thanos,a dear friend helped me prepare my presentation until late although he was sick, Fay improved my CV, Stavroula corrected my texts. Isabela shared graphic ideas with me, Myrto adviced me about layers and photoshop and George stayed with the kids all the weekend because I was in front of my computer working really hard. Until yesterday afternoon at 4:40 pm that I pressed the button and finally sent my portfolio to the client and myself exhausted to bed.

They say that London is a huge, impersonal, chaotic city. I would agree. However, this depends on what you look for and what you expect. London often makes you reach your limits which you either cross or you simply back off.

These amazing people that helped me in this major city appeared as gifts. Therefore, I couldn't be more grateful that I have people who are willing to stay up late with me helping me with their experience and pushing me to go further. They have been through similar days; some og them with their companies and others all alone. They were the kick on my ass every day I believed I would fail.

I guess you all know how wonderful you are. If you don't, I am here to remind it to you in this first article of our blog.I dedicate it to you.This idea was inspired by you and this is something you are certainly not aware of.

In the end, people are the same everywhere and they surprise you with their generosity.

What was your present for today? I got a lot.

 

Sweet Caress

Sweet Caress

Cinnamon on top

Cinnamon on top