Hi 

 4 γυναίκες απο την Ελλάδα στο Λονδίνο. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις, τις περιπέτειες μας και ότι μας κάνει να ανθίζουμε.

4 women from Greece to London. We share our thoughts, adventures and whatever makes us bloom. 

Bloom with us!

At the dusk of 2016 | Στην εκπνοή του χρόνου

At the dusk of 2016 | Στην εκπνοή του χρόνου

Άλλη μια χρονιά τελειώνει. Κι εγώ ρωτώ τον εαυτό μου ῾᾽τι δώρο θέλεις να σου κάνω;῎  Τι είναι αυτό που θέλω να μου χαρίσω για τον καινούριο χρόνο;῞

Ναι, γιατί είναι δική μου ευθύνη να το κάνω κι όσο στοιβάζω επιθυμίες και όνειρα στη γωνία, δε θα βρουν ποτέ χώρο να δράσουν.

Φέτος θέλω να ῾῾ζήσω αργά῾῾, να αφήσω τον χρόνο να τρέχει γύρω μου, εστιάζοντας στα σημαντικά. Θέλω να ακούσω με προσοχή τον εαυτό μου, τον συντροφό μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου και να παρατηρήσω τη ζωή γύρω μου ακόμα περισσότερο. Να γευτώ στιγμές και γεύσεις αργά, χωρις βιασύνη καμιά, με τις αισθήσεις μου ενεργές και το μυαλό συνοδοιπόρο. Και θα υποσχεθώ πως δε θα υπάρχει ῾᾽δεν προλαβαίνω῾῾ για ότι πραγματικά λαχταρώ.

2017 σε περιμένω, όχι για να μου φέρεις εσύ ότι ποθώ, αλλά για να τα φέρω εγώ σε μένα. Έι ψιτ, σ´εσένα μιλάω που στέκεσαι απέναντι μου στον καθρέφτη,

Ζήσε αργά

Αργυρώ


 Ποιός δεν αγάπησε ένα δώρο, ένα πρωί Xριστουγέννων κάτω απο το δέντρο ή αυτό το μικρό κουτάκι δίπλα στο μαξιλάρι του την ημέρα των γενεθλίων του. 

Τα δώρα είναι μικρές μας ευχές που πραγματοποιούνται από αυτούς που μας αγαπούν και αγαπάμε. Αυτούς που ξέρουν καλά εμάς και τις επιθυμίες μας.

Τις επιθυμίες μας όμως τις βαθιές, τις κρυφές, τις άπιαστες, τις γνωρίζουμε μονάχα έμεις οι ίδιοι και εμείς οι ίδιοι πάντα τις βάζουμε τελευταίες στην σειρά των προτεραιοτήτων μας.

Σε λίγες ώρες καλωσορίζουμε το 2017 και ας ελπίσουμε πως σε αυτή του την επίσκεψη δεν θα έρθει με χέρια άδεια. Και τα δώρα τούτης της χρονιάς θα τα διαλέξω έγω για εμένα. Γέλιο και φίλους θέλω γύρω μου, ταξίδια καθημερινά με τον μοναδικό μου και backround την μουσική που αγαπώ. Ένα δυνατό "εγώ" θα χτίσω να μην κουράζεται απο τα αντίξοα και πατώντας στην σωρό των φόβων μου θα φτάσω όσα μέχρι σήμερα δεν τόλμησα. Για εμένα θα δουλέψω, εμένα θα εκτιμήσω και θα πιστέψω. Και ότι περισσέψει από όλα αύτα, θα μοιράσω απλόχερα σε αυτούς που πολύ αγαπώ. Και είναι πολλά και πολλόι.

 Την προσοχή σας παρακαλώ, καλώς να σε δεχτούμε 2017.

Απο την ζωή για την Ζωή,

με αγάπη και εκτίμηση! 


Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

Φέτος αυτό που θα ήθελα για δώρο είναι λίγη από τη μαγεία που κρύβει μέσα της η μικρή μου αδελφή, αλλά και όλα τα μικρά παιδιά. Μεγάλωσα βλέπεις και την έχω χάσει. ῾Η μήπως επειδή την έχω χάσει, μεγάλωσα;

Επίσης θα ήθελα την υπομονή της μανούλας μου. Αυτήν την ανεξάντλητη υπομονή που όλες οι μανούλες του κόσμου έχουν μέσα τους και φροντίζουν για όλους και όλα. Τη θαυμάζω αυτήν την υπομονή αγάπης, όπως θέλω να την ονομάζω αφού από την αγάπη πηγάζει.

Τέλος, θα ήθελα έναν μεγάλο έρωτα. Για τη ζωή, τη δουλειά μου, τους ανθρώπους, τις αποφάσεις που εσκεμμένα καθυστερώ να πάρω. Έναν έρωτα να μου δώσει φτερά και φόρα.

Αυτά τα λίγα και καλά. Και φυσικά μην ξεχάσεις την chanel που κάθε χρόνο περιμένω να δω κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο αλλά ποτέ δεν βλέπω. Γιατί άραγε; Δεν φτιάχνουν chanel τα ξωτικά σου;

Με αγάπη, Ξέρεις ποια.

Λία


Με τον ερχομό του νέου έτους κάνω μια υπόσχεση στον εαυτό μου. Το 2017 θα αποβάλλω τις τύψεις. Τὐψεις οι οποίες έχουν αποκτηθεί από την απόφαση μου να ζήσω στο εξωτερικό και μἀλιστα σε μια μεγαλούπολη όπως το Λονδίνο. Τὐψεις γιατί δεν βλέπω τους γονείς μου όσο συχνἀ θα ήθελα, ειδικά τὠρα που μεγαλώνουν. Τὐψεις γιατί χάνω σημαντικές στιγμές από τα παιδικἀ χρόνια του ανηψιού μου. Τὐψεις γιατί τα παιδιἀ μου θα μεγαλὠσουν μακρυά από τον παππού και την γιαγιά. Τὐψεις γιατἰ δεν ἐχω χρόνο να απαντήσω σε όλα τα μηνύματα και email. Τύψεις γιατί δεν περνάω πολύ χρόνο με τον Μαξ και τον Τέντυ.

Για την καινούρια χρονιά λοιπόν θα αποβάλλω τις τύψεις και θα δωρίσω στον εαυτό μου την αποδοχή. Και περιμένω πώς και πώς να ανοίξω αυτό το δώρο μου και να ανακαλύψω ό,τι έχει να μου φέρει. 

Ευτυχισμένο το 2017!!

xo Φανή 


Another year comes to an end. And I am wondering "what gift would I give to myself?" What is this one thing that I really want?

Yes, because it's my responsibility to do that and for as long as I pile up my desires and dreams in the corner, they won't find space to flourish.

This year I want to "live slower". I want to leave time run behind me, focusing on what really matters. I want to listen to myself more closely, then my other half, my kids, my friends. I want to observe life around me more than I did. To enjoy moments and tastes slowly, with no rush, with all my senses alert. And I promise there will be no excuses or " I cannot make it" for what I really desire. 

2017 I am waiting for you. Not for you to bring me what I want, but for me to make it happen.

Hey you, yes I am talking to you standing in front of the mirror:

"Live slower".

Argyro


Who didn't love the presents under the Christmas tree? Who didn't love finding the birthday gift early in the morning by the pillow as they opened their eyes?

Someone would say gifts are little wishes of ours coming true by the ones we love.The ones that can read our thoughts and desires. But who is the one knowing them better that ourselves? The deepest, the unreachable ones.

We are about to welcome 2017 in a couple of days and let's all hope that as a long term visitor won't come with empty hands. So my decision of the year is to choose my gifts for myself. Laughter, friends and family being surrounded by, travelling each day in his arms listening to the melody we've chosen. I will build the strongest "ego" by step on my biggest fears pile, reaching all the beautiful things i wouldn't dare till now. I will work, dream, believe on me, for me. And all my spare love, strength, time i'll spread to the ones i love and care the most.

Welcome dear 2017,

with love and respect,

Zoi


Dear Santa Claus,

This year I would like as a present for myself a little bit of the magic that my little sister and all the children keep in their souls. You see, I grew up and I've lost it. Or maybe because I lost it, I grew up?

Furthermore, I would like some of my mummy's patience. The endless patience that all the mummies of the world have got inside them and take care of everything and everyone. I admire this patience of love. That's how I like to call it because it generates in the love of her children, her husband, her family.

In the end, I would like a big love. Love for my job, my people, my life, the decisions I refuse to take on purpose. A love to give me wings and make me fly.

This is it. And please don't forget the Chanel purse that every year I expect to see under the tree and is never there. I wonder why? Don't your elves know how to make a Chanel purse?

Love,

You know who.

Lia


In light of 2017 I make myself a promise. This year I will let go of guilt. A guilt that I have accumulated from my choice to live abroad in a fast paced city. Guilt that I don't spend enough time with my parents, especially now that they are getting older. Guilt that I am missing out important moments of my nephew's childhood. Guilt that I will probably raise children away from their grandparents. Guilt that I don't have enough time to respond to my texts and emails. Guilt that I don't spend enough time with Max and Teddy. 

This coming year the gift to myself will be acceptance and I am so excited to unwrap it and discover all that it has to bring!

Happy 2017 everyone!!

xo Fay

Sending wishes high up in the sky | Στέλνοντας ευχές ψηλά στον ουρανό

Sending wishes high up in the sky | Στέλνοντας ευχές ψηλά στον ουρανό

BILLY ELLIOT

BILLY ELLIOT